Efendimiz’e İsmiyle Hitap Edilmez

0
155

“Kendisine âyetlerimizden bir kısmını gösterelim diye, KULUNU bir gece Mescid-i Haram’dan çevresini mübarek kıldığımız MESCİD-İ AKSA’YA GÖTÜRENİN şanı yücedir.” (İsra Sûresi: 1)

İsrâ sûresinin birinci ayetinde Zât-ı Akdes Teâlâ Kendi ismini gizlediği gibi Habîb-i Kibriyâ’nın ismini de gizlemiştir. Bunda, sevilen ismin yüceltilmesi edeblerini öğretmeye işaret vardır. O halde Habîb-i Kibriyâ’nın çağrılmasında, “Yâ Muhammed” sallallâhu aleyhi ve sellem diyerek bizzat ismini değil, ancak sıfatlarını meselâ “Yâ Habîballah” dememiz edebi öğretilmiştir. Bu edeb burada işareten emrolunduğu gibi, el-Hucurat sûresinin 2. ayetinde sarahaten emredilmiştir.

Müezzinlerin minarelerde: şairlerin şiirlerinde; mealcilerin “Ey Muhammed” demeleri hatadır ve edebe aykırıdır. Çünkü hiçbir ayette “Ya Muhammed” denilmemiştir. İşte mi’râc-ı Nebevîdeki “abdihi” kelimesinde, Cenâb-ı Rabbu’l-İzzet O’nun ismini almamasındaki hikmeti bize öğretiyor.

| İsmail Çetin Hoca

CEVAP VER